1993 онд НҮБ-ын Ерөнхий Ассамблейгаас 3 сарын 22-ны өдрийг “Дэлхийн Усны өдөр” хэмээн зарлан тунхагласнаас хойш өдгөө дэлхийн олон улс орон цэвэр ус болон усан хангамж, усны нөөцийн асуудалд олон нийтийн анхаарлыг хандуулахаар энэхүү өдрийг тэмдэглэн өнгөрүүлж байна.

Дэлхийн Усны Өдөр нь жил бүр тодорхой онцлог сэдвийг хөнддөг бөгөөд 2017 онд “Бохир ус”, 2018 онд “Байгальд ээлтэй Усны шийдэл”, 2019 онд Дэлхийн Усны Өдөр “Цэнгэг ус-Тэгш хүртээмж” гэсэн уриан дор тэмдэглэн өнгөрүүлсэн бол 2020 оныг Ус ба уур амьсгал уриан дор тэмдэглэх гэж байна. Хүний амь, амьдрал уснаас бүрэн хамааралтай байдаг тул усны чанар, нөөцийн асуудал хүний эрхийн асуудлын нэг байх нь зүй ёсны хэрэг юм. Цэвэр усаар хангагдах эрхийн талаар хамгийн анх 1977 онд Map дэ Платагийн төлөвлөгөөнд орсон байдаг. Үүнд: “Эдийн засаг, нийгмийн байдал, хөгжлийн төвшнөөс үл хамааран хүн бүр ундны усны үндсэн хэрэгцээгээ ижил хэмжээ, чанарын төвшинд хангуулах эрхтэй” гэж заажээ. Дэлхийн хүн амын 40 гаруй хувь нь цэнгэг усны дутагдалтай нөхцөлд амьдарч байна.

Цаашид энэ хэмжээ улам өсч 2025 онд дэлхийн хүн амын гуравны хоёр нь ийм нөхцөлд амьдарч болзошгүй байна гэсэн мэдээллийг Дэлхийн байгаль хамгаалах сангаас гаргасан байна. Хүний амьдралын ая тухтай орчин, биеийн болон сэтгэхүйн эрүүл мэндийн эрх, амьдрах, хүн нэр төртэй байх, сурч боловсрох, ажил хөдөлмөр эрхлэх зэрэг маш олон эрхийн хангагдах үндэс, суурь нь цэвэр усаар хангагдах эрх болдог.